یکی بود یکی نبود   اینجا تو این شهر قشنگ

تو شهری که پر شده از   آدمکای رنگارنگ

یکی بود یکی نبود   حتی خدام اینجا نبود

وقتی کبودِ آسمون    سقفی برای ما نبود

یکی بود هیشکی نبود   تا قصّه رو شروع کنه

تو این شبِ بی انتها   به سمتِ من طلوع کنه

به سمتِ من طلوع کنه   تا گریه هام تازه بشن

مرثیه های بغض من  با تو پر آوازه بشن

تو این سکوت شیشه ای   تو این شب گلایه سوز

تو این مسیر ناکجا   تو این سراب تا هنوز

طلوع کن ای حادثه ی   مشرقی خواب زمین

تا قلبِ دریا نشکنه   به دستِ موج شب نشین

طلوع کن ای خیال سبز   تا صبح پرازجوونه شه

تا قصه های بدِ ما   همیشه عاشقونه شه

                                              جواد رحیمی