تو  کدوم حادثه ی عاشق شدن  تو چشای این شب بی سحری

تو کدوم وسوسه ای که قلبمو  با خودت تا ته قصه میبری

 قصه محتاج ستاره و غزل  قصه تن تشنه ی پاک شبنمه

من یه زخمی توی غربت سکوت  تو صدات صدایی که مرهمه

توی این مسیر پوچ و بی هدف  وقتی یاد تو رفیق راهمه!

برای رسیدن به انتها  بگو کی غیر تو چشم براهمه!

کاشکی این سراب تلخ شیشه ای  بشکنه! رنگ شبانه هام نشه

کاش که اندوه غریب واژه ها  مرثیه خون ترانه هام نشه

سهم من از چلچراغ آرزو  چیزی جز نگاه معصوم تو نیس

لحظه هام عاشق لحظه هات میشن  وقتی چشمات مث دریا میشه خیس

   جواد رحیمی